‘Moet die noot nou met
de duim erop
of
met de duim eraf?’

Niet zo heel lang geleden
zou ik het antwoord
direct
gegeven hebben
– logisch –
vanuit mijn rol als docent

Nu
geef ik als antwoord
‘probeer zelf maar’

Het waarom ligt besloten
in de volgende vraag:
wie doet hier nou eigenlijk het denkwerk?

In onze muzieklessen delen we
nieuwe ideeën
tips
inzichten
eyeopeners
kwartjes
en andere van die op hun plek vallende puzzelstukjes

Vaak worden we beiden,
leraar en leerling
superblij
van zo’n gegeven moment

Maar, wat is gegeven
is nog niet perse ontvangen
vaak kan de leerling
het gegevene
niet direct teruggeven
als resultaat
of ander blijk van kunnen

Ook na een supergeefmomentje
heeft een leerling
toch gewoon
absorptietijd nodig om
te verwerken
te laten bezinken
een plekje te geven

En wij mogen
ondanks ons enthousiasme
gewoon geduldig wachten
op de vast en zeker komende
resultaatmomenten…

In het perspectief van een leerling
is het soms
– of zelfs vaak –
alles of niets

Iets nog niet kunnen
is
niets kunnen

Beetje niet = alles niets
beetje vergissing = alles fout
beetje onzuiver = alles vals
beetje niet mooi = alles lelijk
beetje niet gelukt = alles mislukt

Goed om dan samen
terug te kijken
te nuanceren
de vlag uit te hangen
voor al die kleine stapjes
die al wel gehaald zijn

Vol goede moed
voorwaarts
naar nog heel veel meer
iets