Op en neer, neer en op

In de slakkengang
kunnen onze vingers toch
snel
effectief
efficiënt
kordaat
bewegen
zodat het langzaam spelen
alvast
dezelfde vingerbewegingen geeft
als in het uiteindelijke tempo.

Zijn we er ons
van bewust
dat de beweging van onze vingers
– op en neer, neer en op –
niet door onze vingerspieren
maar door onze onderarmspieren
wordt gemaakt?

Op: de dorsale (rugkant) onderarmspieren trekken samen
terug: de dorsale spieren ontspannen
Neer: de ventrale (buikkant) onderarmspieren trekken samen
terug: de ventrale spieren ontspannen

Op en neer: een mooi samenspel
tussen onderarm-antagonisten.

Spanning in de handen
en in de vingers
zal de effectiviteit
efficiëntie
en snelheid
van de vingerbewegingen
belemmeren.

Slakkengang studeren:
met aandacht voor de kwaliteit
van onze (vreemde) bewegingen…

624bbbf5b3c8a293950c8ed24a0c4eef

 

 

 

 

Slakkengang

Een bekende strategie
in oefenland
is ‘langzaam’.

Supersuperlangzaam
gewoon langzaam
of een beetje langzaam.

Vertraagd spelen
in de hoop dat het dan
vanzelf beter wordt.

Maar langzaam spelen an sich
is niet per se nuttig
het is geen doel
maar een prachtig middel
om iets te kunnen bereiken
wat in het normale tempo
nog niet lukt.

Langzaam oefenen = aandachtig oefenen
tenminste, dat zou het moeten zijn
zo langzaam, dat ik tijdens het spelen
alles wat ik wil volgen
kan volgen.

De melodie
de harmonie
de bewegingen die ik maak
de strijkstok die over de snaren gaat
de lucht die door mijn lichaam stroomt
de doorgaande klank van iedere noot
de muzikale richting in de noot en naar de volgende noot toe
de onderkant van de toon
de bovenkant van de toon
het begin en einde van iedere noot
de klankkleur
de ontspanning in mijn lichaam
mijn ademhaling
mijn innerlijk zingen
de emoties die ik voel…

Zonder af te dwalen
maar er ‘te zijn’
bezig met wat ik wil verbeteren.

Slakkengang oefenen,
geniet ervan.

slak 1

Grasmatspanning

Verstijfd van de spanning
de kluts kwijt door stress
lood in de voetbalschoenen
apathisch op het veld…

Zouden voetballers ook
zo weinig begeleiding krijgen
in het omgaan met grasmatspanning?

Ik ken nog wel wat musici
die cursussen
in de aanbieding hebben…

GettyImages-52009230-A

Opzeggen of opzingen

Een leerling
ploeterde haar weg
door een toonladder.

‘Wat was je focus?
Zei je de toonladder op in je hoofd
of zong je ’m innerlijk mee?’

‘Aha’, zei ze, ‘ik zei ’m op.’

‘Zing ’m nu eens mee?’

En daar klonk  ie:
gaaf
foutloos
muzikaal.

Fascinerend hoe weinig
noten opzeggen
  als letters zonder muzikale context
met een toonladder
van doen heeft.

Sing_the_Alphabet_(CD)

Voorspelen – naspelen | voordelen – nadelen

De rolmodelrol van docenten
is van levensbelang
en vormt de basis
voor de klankvoorstelling
van iedere leerling.

Bevlogen voordoen,
de frasering
timing
ritmes
klankverschillen
expressiviteit
virtuositeit
beleving,
vormt een uitnodiging aan de leerling
om zich verder te ontwikkelen.

Maar naast die uitnodiging
en inspirerende rol
moet een leerling ook thuis
zonder onze aanwezigheid
verder kunnen werken aan zijn of haar
eigen leerproces.

Het ontwikkelen van
zelfstandigheid
mag dus hand in hand gaan
met het inspireren van onze leerlingen.

‘Tja,’ zei een van mijn studenten
‘Mijn vorige leraar speelde altijd voor
en daardoor pikte ik alles snel op.
Maar zonder een voor-beeld
(en voor-klank)
kom ik er eigenlijk niet uit.’

Voorspelen en naspelen.
Het heeft voordelen en nadelen…

karatekid

Het schriftje

Het schriftje,
zo oud als de muziekles
het belang
niet te onderschatten
zo groot.

Een schat vol informatie
voor de leerling
voor de ouders
voor de docent.

Wat is het huiswerk
voor de volgende week?
Waar ga je ook alweer thuis
tijdens het oefenen
op letten?
Waar gaan we de volgende les
mee beginnen?
Welke concertjes
liggen in het verschiet?

Geheugensteun
Agenda
Kennisbron
om volop uit te putten.

Wie schrijft er
in het schriftje?

De docent?
Prima, maar dan wel gesouffleerd
door de leerling.
Zodat beiden zeker weten
dat de boodschap van de les
is overgekomen.

Of de leerling?
Prima, maar dan wel gecontroleerd
door de docent.
Zodat beiden zeker weten
dat de boodschap van de les
is overgekomen.

Het oude schriftje
van toen
is inmiddels
opgewaardeerd
tot een heus ‘notebook’.

Met een harde kaft
en leeslintje.
Van schriftje
tot persoonlijk les-dagboek.

Hopelijk krijgt het hierdoor
nog meer waardering
dan het al had.

Want zo simpel als hij lijkt,
zo belangrijk is zijn taak…

1

Oefffenen (in een bubbel)

De thuis-oefensituatie van leerlingen
is de moeite waard
om af en toe
onder de loep te nemen.

Hoe lawaaiig of hoe rustig
is de ruimte
waar onze leerling
zich terug kan trekken?

Langsstormende broertjes en zusjes
telefonerende ouders
blaffende hondjes
heftige discussies
aan-staande televisies
piepende whatsappjes
anderszins om aandacht vragende
moderne middelen,

verzin het,
en het blijkt
in de dagelijkse praktijk
de focus en aandacht
van onze leerling
te verstoren.

Net als
rommelige slaapkamers
zonder vierkante meters
voor een plekje
voor zichzelf.

Interessant genoeg
komt een leerling
zelden
op het idee om
om rust
en ruimte
te vragen
en zijn eigen
oefenbubbel
te creëren.

Terwijl
het heel vaak
best mogelijk is.

Af en toe de vinger
aan de thuis-oefen pols houden
en terugkoppelen
naar de ouders
kan een wereld van verschil
betekenen
in het leren en leven
van onze leerling.

4b6703370e2ddea36ddea3b7d60f1cb0