Typisch menselijk?

Jonge zoogdieren, inclusief wij mensenkinderen, leren door te spelen.
Om te kunnen, te kennen en volwassen te worden.
Echter, tijdens het opgroeien verliezen wij mensenzoogdieren
dat speelse.

Leren wordt ploeteren en zwoegen.
Frustratie mag meedoen.

Maakt dat ons nou ‘typisch menselijk’?

wolff-werner-children-playing-on-a-playground

 

 

 

 

 

 

 

Beterdandenken

Onze leerlingen:

‘Ik dacht aan mijn buikspieren’
‘Ik dacht aan het legato’
‘Ik dacht aan de pianopartij’
‘Ik dacht aan de zuiverheid’
‘Ik dacht aan de emoties’

Ik dacht? Van het werkwoord denken?

Docenten mogen van mij meer-eisender zijn wat betreft de woordkeuze van hun leerlingen:

‘Ik voelde mijn buikspieren’
‘Ik luisterde naar het vibrato’
‘Ik hoorde de pianopartij in mijn hoofd’
‘Ik luisterde naar de zuiverheid’
‘Ik voelde de emoties’

Het zou zomaar kunnen dat we daardoor ons brein heel anders gebruiken…

index